Οι ποικίλες μεταβολές και οι σύγχρονες προκλήσεις δύνανται συχνά να διαταράξουν τις εσωτερικές ισορροπίες της οικογενειακής συμβίωσης, καθιστώντας την ιδιαίτερα απαιτητική. Δεδομένου ότι η οικογένεια συνιστά τον πρωταρχικό και θεμελιώδη πυρήνα υποστήριξης του ατόμου, η οικογενειακή θεραπεία στοχεύει στην ανάδειξη και αξιοποίηση των δυνατοτήτων που πηγάζουν μέσα από το δίκτυο των σχέσεων με τα σημαντικά πρόσωπα του περιβάλλοντός του — γονείς, αδέλφια, συντρόφους, καθώς και το διευρυμένο οικογενειακό πλαίσιο.
Ως μια διεθνώς αναγνωρισμένη ψυχοθεραπευτική προσέγγιση, η Οικογενειακή/Συστημική ψυχοθεραπεία παρέχει μια έγκυρη επιστημονική μεθοδολογία για την αντιμετώπιση ζητημάτων που επηρεάζουν ένα ή περισσότερα μέλη, ενισχύοντας την αμοιβαία κατανόηση, εισάγοντας νέες στρατηγικές διαχείρισης κρίσεων και ενδυναμώνοντας τις ήδη υπάρχουσες εσωτερικές δεξιότητες του συστήματος.
Επιπλέον, η οικογενειακή ψυχοθεραπεία αποδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα στην επίδραση που ασκούν τα ευρύτερα συστήματα — όπως η τοπική κοινότητα, το κοινωνικό σύνολο και το πολιτισμικό πλαίσιο — στη ζωή της οικογένειας και του ατόμου. Μέσα από αυτή την ολιστική οπτική, αναγνωρίζεται πλήρως η μοναδικότητα του κάθε ανθρώπου, καθώς και οι πολλαπλοί ρόλοι που καλείται να επιτελέσει: ως μέλος της οικογενειακής δομής, ως σύντροφος, γονέας, φίλος, αλλά και ως ενεργό μέλος μιας ευρύτερης κοινότητας.